Licht - door de mist - aan het einde van de tunnel

Kleine jongen, naar buiten starend
nog zo onbeschreven, zo onervaren
Gedreven door ‘n gevoel van ‘I don’t belong’
de rijkheid van een ‘life event’ is dan zo welkom
Al ken ik dat woord dan nog niet
alsof ik er toegang tot een geheim genootschap – een andere wereld - in zie
Met te vergaren innerlijke rijkdom als het ware
daar wil ik mij wel onder scharen
En door de jaren heen
komt er veel over mij heen
‘Be careful what you wish for my friend’;
van ‘life event’ naar ‘life event’
Zo komt Long Covid ook in mijn leven
en haalt het leven, voor meer dan even, uit dat leven

Zo is er plots mist in mijn hoofd
Een onneembaar gebied tussen mij en mijn helderheid
Het woud is te dicht om door te komen
Gevangen in niemandsland, compleet verdoofd

Er is mist tussen mij en de wereld
De wereld van verhalen
Hun avonturen uit het heden,
triggeren mijn weemoed naar verleden;
naar de energie, die mist

Mist is er ook in het grensland
Hier ontbreekt een harde barrière
Ik voel me even vrij als ik de oude grenspaal passeer
De tunnel is gevonden, een liminale ruimte waar ik in verkeer
maar aan het einde, zie ik toch weer mist

Ondergedompeld in dat andere universum, van vermoeidheid en pijn
vertoeven is hier helemaal niet fijn
Vanuit een lamgeslagen positie, schouw ik de gezonde wereld aan
maar de brug tussen die twee werelden is moeilijk te slaan
De ene wereld is soms dom, kortzichtig en niet verbindend
De andere wereld is door uitzichtloze ellende ook weer verblindend
Verloren in de mist van niemandsland,
in slachtofferschap verdrinkend, ik mis de band

Om eigen waarde en geluk te kunnen proeven, en de mist te breken
moest iemand uit dit land ‘I know how you feel’ uitspreken
En ‘Ik zie jou’ worden uitgestraald,
zo werd ik langzaam uit de ellende gehaald
Iemand moest mij helpen oversteken
met een been is voldoende, om de mist te doorbreken
Opdat ik nu tot die 2 parallelle werelden behoor
Ervaringsdeskundigheid…al had ik dat toen nog niet door

De chronische wereld kan alleen zinvol zijn
als je voeling houdt met de ‘gezonde’ universele lijn
Als ervaringsdeskundige kan ik nu zelf op die grenslijn gaan staan
en als een reisbegeleider helpen, aan beide kanten gaan
Sussend voor de ene wereld van ervaring en gevoelens
de weg wijzend naar de wereld van kansen, en toekomst

Daarbij de wereld niet mooier makend dan ze is
er is aan die kant nu eenmaal soms een dikke laag mist
Erkennen van de situatie, van de energiedeflatie
Maar door die laag heen weet ik de lichtknop te raken
vanuit een magische ontmoeting, help ik mensen over te steken, iets van hun leven te maken
En zo is er licht, dwars door die mist - aan het einde van de tunnel waar mensen door gaan
zodat men voortaan, weer aan het roer van het eigen leven gaat staan

Ervaringsdeskundigheid is het licht – door de mist - aan het einde van de tunnel

De schrijver wil graag anoniem blijven