Daar stond het zwart op wit: volledig arbeidsongeschikt

Voor iedereen die net te horen heeft gekregen dat het niet meer lukt om te werken – of die daar naartoe beweegt: je bent niet alleen. En je doet er nog steeds toe. 

Dit is een column van Iris Korver, ervaringsdeskundig professional. 

Hij lag daar. Een witte envelop. Onschuldig ogend, maar ik voelde het in mijn buik: deze brief zou alles veranderen. Een paar seconden later wist ik het zeker: ik krijg een IVA-uitkering. Definitief.

Al had ik het zien aankomen, toch voelde het als een klap. Opeens stond het daar zwart op wit: volledig arbeidsongeschikt. Het raakte me diep – alsof mijn jarenlange gevecht werd teruggebracht tot één woord. Eén stempel. Arbeidsongeschikt.

En hoewel ik rationeel wist dat de beslissing terecht was, begon het te stormen in mijn hoofd.

Wie ben ik nu? Mag ik dit wel ontvangen? Ben ik daar niet te goed voor? Hoe heb ik zo kunnen falen?

Vragen waarvan ik wéét dat ze niet eerlijk zijn, maar die tóch in mij opkwamen. Want ik had jarenlang gevochten. Alles geprobeerd om vol te houden. Alle ballen in de lucht houden, werken met een bindweefselaandoening en omgaan met de nasleep van een mislukte heupoperatie. Ik wilde koste wat het kost blijven meedoen.

Voor mij betekende meedoen: werken, geld verdienen, op eigen benen staan.

En toen… vielen al die ballen naar beneden.

Wat overbleef was stilte.
En ruimte.
En uiteindelijk… ook een beetje rust.

Misschien, dacht ik, is het ergens ook een zegen. Want ik herinnerde me opeens: een uitkering is er voor je slechte dagen. Voor als het écht niet meer gaat. En dat mag. Daar is niets mis mee.

Het is tijd voor een nieuw ritme. Eentje waarin ik niet langer probeer te voldoen aan verwachtingen waaraan ik niet meer kán voldoen.

Ik leer te kiezen voor wat goed voelt. Wat licht geeft. Wat zinvol is.

En ja, dat voelt voor mij soms als luxe. Dan knaagt het schuldgevoel nog weleens. Maar het is óók noodzaak. Voor mijn lijf. Voor mijn hoofd. Voor wie ik ben.

Het innerlijke gevecht – tussen mogen en moeten, tussen kracht en kwetsbaarheid – blijft nog wel even doorgaan. Maar één ding staat vast: ik ga leven vanuit mijn kracht. Niet ondanks mijn beperking, maar mét mijn beperking.

Ik wil mijn verhaal delen omdat ik weet dat er anderen zijn die zich hierin herkennen. Mensen die ook zoeken naar houvast in een nieuwe realiteit. En als ik daarmee ook maar één iemand mag inspireren – dan is dit alles het al waard.

Iris Korver is register gecertificeerd ervaringsdeskundig professional. Je kunt haar volgen op LinkedIn.